krist's profileAke..กั๊บป๋มPhotosBlogListsMore Tools Help

Ake..กั๊บป๋ม

ฤาชีวิตจะเกิดมาเพื่ออยู่อย่างเดียวดาย ไร้คนอยู่เคียงข้างกาย

krist M.

Location

Windows Media Player

ขอบคุณนะครับที่เข้ามาเที่ยว ชอบหรือไม่ชอบตรงไหนก็บอกไว้ได้นะครับ
Please wait...
Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.
Autitwrote:
ความพิเศษ... คนพิเศษ
ชีวิตคนเรามีอะไรมากมายที่ผ่านเข้ามาให้ซึมซับรับรู้
ในชีวิตคนเรามีผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาให้รู้จักมักคุ้น
แต่ในผู้คนมากมายเหล่านั้น
อย่างน้อยคงต้องมีใครบางคนที่ทำให้เรารู้สึก “ ไม่ธรรมดา “
ที่จะนึกถึง เรียกว่าเป็น “ ความพิเศษ “
ที่เราจะยกเว้นเอาไว้จากความปกติทั่วไปของจิตใจ
ก็ในเมื่อคำว่า “ พิเศษ “ หมายถึง ความจำเพาะ ความแปลกแยก ความดีงาม
ความอบอุ่นในหัวใจ
กระนั้นทำไมเราไม่ปฏิบัติต่อเขาให้ตรงกับที่ใจคิด
ให้ “ ความรู้สึกดีๆ “ จากจิตใจที่ดีๆ
ให้ “ ความอาทรถึง “ จากจิตใจที่นึกถึง
ให้ “ ความห่วงใย “ จากจิตใจที่เป็นห่วง
ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างดีๆ แต่มี “ สติ “ ให้ไปเถอะ
ให้ไปอย่างอบอุ่น แต่ไม่ “ คุกรุ่น “
ให้ไปเถอะ ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้
แต่เมื่อให้ไปแล้วต้อง “ ไม่ร้อนรุ่มกลัดกลุ้ม “
และหากเมื่อใดจิตใจระส่ำระสาย สะดุดกับอะไรขึ้นมา
ก็จงหยุดพักตรึกตรอง
อย่าปล่อยให้พายุอารมณ์โถมพัด “ สิ่งดีๆ “ จนกระจัดกระจายไป
เพราะ “ การให้ความหมาย “ ไม่ใช่ “ การตั้งความหวัง “
คนสองคน…ให้ความหมายซึ่งกันและกัน
แต่คนสองคน “ จะไม่ตั้งความหวังในกันและกัน
“ เพราะการตั้งความหวังมักนำพามาซึ่ง “ การเรียกร้อง “
“ ความอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ “ โดยที่ไม่รู้ตัว
มันร้อน มันหนาวนักและไม่เป็นสุข
เราต้องไม่ลืมปรับอุณภูมิจิตใจไว้ที่องศาอุ่นๆ
หากเริ่มรู้สึกตัวว่าความร้อนเริ่มทวีขึ้น
เราต้องค่อยๆเดินออกมาสูดอากาศเย็น
หากตรงกันข้าม เราก็ต้องหลบเร้นจากความหนาวมาหาไอแดดเช่นกัน
และอย่าลืมว่า “ ความพิเศษ “ ไม่ได้จำกัดว่า
จะต้องเป็นพิเศษมากหรือพิเศษที่สุด
หรือพิเศษอย่างยิ่งในคนคนเดียว
ทั้งเราและเขาอาจมีคนพิเศษในวิถีชีวิตได้หลายลักษณะ
พิเศษในเรื่องนั้น พิเศษในเรื่องนี้
ในเมื่อหัวใจเป็นของเรา เราก็ย่อมเลือกให้ “ ความพิเศษ “
กับใครก็ได้
ที่เราจะไม่ต้องแลกกับความทุกข์อย่างพิเศษกลับมา
จงให้ “ ความพิเศษ “ เป็นชีวิตชีวา เป็นแววตาที่แจ่มใส
เป็นความห่วงใยที่เมื่อนึกถึงทีไรก็ยิ้มได้
ไม่วิ่งหนี แต่ไม่วิ่งตาม ไม่หักห้าม แต่ไม่กระโจนใส่
ไม่เป็นน้ำตาลที่หวานอ่อนไหว
แต่เป็นความอบอุ่นในหัวใจและเอื้ออาทร
จงเป็นความแจ่มใสในอารมณ์ของตัวเอง
เป็นความชุ่มชื่น สดใส เช่นสายน้ำ
เป็นสีสันงดงามเช่นมวลผกา
เป็นสีเขียวของใบไม้ที่เย็นที่ตาและที่ใจ
และที่ตรงนี้จะอีกนานเท่าใด ไม่ว่า “ คนพิเศษ “
คนนั้นจะอยู่ใกล้หรือต้องจากกันไกล “
ความพิเศษ ” นั้นก็จะคงอยู่อย่างมีคุณค่า ณ ที่เดิม
ที่ซึ่งใจข้างซ้ายตรงกัน
เป็นเรื่องที่ดีที่สุด ที่จะรอคนที่คุณต้องการ ดีกว่า
ตัดสินใจไปกับใครสักคนที่ว่างอยู่
เป็นเรื่องดีที่สุด ที่จะรอคุณที่คุณรัก ดีกว่า
ตัดสินใจไปกับใครสักคนที่อยู่แถวนั้น
เป็นเรื่องดีที่สุด ที่จะรอคนที่คุณคิดว่าใช่ เพราะชีวิตช่างแสนสั้น
สำหรับเวลาที่เสียไปกับคนที่ไม่ใช่
คงจะดีถ้าได้เจอคนที่เขารักคุณจริงในภายหลัง
เพราะมันย่อมดีกว่า การได้เจอคนที่เขาสัญญาว่าจะรักคุณ
แต่ไม่ช้าเขาก็ไป
อย่าพยายามแสร้งทำให้คนอื่นประทับใจ
เพื่อที่เขาหรือเธอจะได้มาหลงรักคุณ
เพราะถ้าทำแบบนั้น คุณจะถูกตั้งความหวังไว้ว่า
มันจะต้องเป็นแบบนั้นตลอดไป
โชคชะตา บอกถึง คนที่จะผ่านเข้ามาในชีวิตเรา
แต่…หัวใจ บอกถึง คนที่เราจะอยู่กับเรา ตลอดไป…
Apr. 26
Autitwrote:
อกหักดีกว่ารักไม่เป็น คำ ๆ นี้นิยมพูดกันจังคับ แต่พอรักเป็นแล้ว แห้วทุกทีว่ามั้ย  ต้องอยุ่กับตัวเองสักพัก ครั้งแรกอาจจะหนักหน่อย แต่พออักหักหลายครั้งเข้าเริ่มชิน  เริ่มชอบ โรคจิตอะเปล่า น่าจะ 5555 ชีวิตมันก้เป็นแบบนี้แหละ มีอยุ่ไม่กี่อย่าง ดีใจ เสียใจ ผิดหวัง สมหวัง เจ็บปวดรวดร้าว โกรธโมโห หัวเราะ ร้องไห้ เศร้า บ้า ซึม สงบ พลอยยินดี ถ้าทางธรรมก็ รัก โลภ โกรธ หลง มีแค่นี้จริง ถ้าเรามองเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องธรรมดา ก็จะทำให้เรารู้สึกดีขึ้น มองโลกในแง่ดีขึ้น...
Apr. 25
nittayawrote:
คุณเอก แต่ละบททำไมมันเศร้าขนาดนี้ค่ะ...แต่ก็ชอบทุกบทเหมือนกัน 
Aug. 27
เอกwrote:
ข้อความกินใจมากเลยผมอ่านจนหมดแล้วนะ สงสัยจะคอเดียวกันชื่อยังเหมือนกันด้วย 
จะแวะมาอ่านบ่อยๆนะ
Aug. 7
nittayawrote:
วัสดีค่ะคุณเอก...นิดแวะมาเยี่ยม 
Aug. 6

"ดินสอ" กับ "ยางลบ"

...นานมาแล้ว ดินสอเป็นเพื่อนกับยางลบ ทั้งคู่ไปไหนมาไหนด้วยกัน ทำอะไร ด้วยกัน
...หน้าที่ของดินสอ ก็คือ เขียน มันจึงเขียนทุกที่ทุกอย่างเสมอตลอดเวลาที่อยู่กับยาง ลบ
...หน้าที่ของยางลบคือ การลบ มันจึงลบทุกอย่างที่ดินสอเขียนทุกที่ ทุกเวลา
...เวลาผ่านไปนาน หลายสิบปี ทุกอย่างก็ยังดำเนินเหมือนเดิมเรื่อยมา
...จนกระทั่งดินสอเอ่ยกับยางลบว่า ดินสอ : เรากับนายคงอยู่ด้วยกันไม่ได้แล้ว
...ยางลบ : ทำไมหล่ะ ดินสอ: ก็เราเขียน นายลบ แล้วมันก็ไม่เหลืออะไรเลย
...ยางลบ : เราทำตามหน้าที่ของเรา เราไม่ผิด ทั้งคู่จึงแยกทางกัน
...ดินสอ พอแยกทางกับยางลบ มันก็ดีใจ ที่สามารถเขียนอะไรได้ตามใจมัน
...แต่พอเวลาผ่านไป มันเริ่มเขียนผิด ข้อความสวย ๆ ที่มันเคยเขียนก็สกปรก
...มีแต่รอยขีดทิ้งเต็มไปหมด มันคิดถึงยางลบจับใจ
...ฝ่ายยางลบพอแยกทางกับดินสอ มันก็ดีใจที่ตัวมันไม่ต้องเปื้อนอีกต่อไป
...พอเวลาผ่านไป มันกลับใช้ชีวิตอย่างไร้ค่า เพราะไม่มีอะไรให้ลบอีก
...มันคิดถึงดินสอจับใจ ทั้งคู่จึงกลับมาอยู่ด้วยกันใหม่
...คราวนี้ ดินสอเขียนน้อยลงเขียนแต่สิ่งที่ดี ส่วนยางลบก็ลบ
...เฉพาะที่ดินสอเขียนผิดเท่านั้น
...ถ้าเปรียบการเขียนเป็นการ"จำ" ดินสอ ตอนแรกก็จำทุกเรื่องทั้งดีและไม่ดี
...แต่พอเปลี่ยนไป มันก็หัดเลือกจำแต่สิ่งดี ๆเท่านั้น
...ส่วนการลบเปรียบเหมือนการลืม ยางลบในตอนแรกก็ลืมทุกอย่างทั้งดีและไม่ดี
...แต่ทุกครั้งที่ลืมเรื่องไม่ดีตัวมันก็จะสกปรก แต่ตอนหลัง มันเลือกลืมแต่เรื่องไม่ดี
... หรือคือการให้อภัยนั่นเอง ฉะนั้นการเปรียบการเดินทางของทั้งคู่ดุจญาติมิตร
...คือ การจำแต่สิ่งดี ๆ และลืมในสิ่งที่อาจผิดพลาดบ้าง.....

ความรัก กับความอดทน

ความรัก”...กับ... ความอดทน”...มักจะมาคู่กันเสมอ
ถ้ามีความรัก...ความอดทนก็จะมี
ยิ่งรักมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องอดทนเพิ่มขึ้น
แต่ถ้าต้องมีความอดทน...
ความรักก็เริ่มถอยหลังทีละนิด ทีละนิด  

ความรักไม่ใช่เรื่องน่าเบื่อ
ความอดทนก็ไม่ใช่ความเห็นแก่ตัวเหมือนกัน

แต่เมื่อใด...ที่ รู้สึกว่า ความรักจืดจาง...  
ความอดทนที่เคยมีก็มลายหายไปพร้อมๆ กัน
ความรู้สึกดีๆ ที่เรียกว่ารักก็จะไปด้วย
ต่อให้ทำดีแค่ไหน ความรักก็ไม่กลับคืนมา
ในเมื่อ ทั้ง "ความรัก" และ "ความอดทน" หมดไป

และถ้าเมื่อใด...ที่มีจำเป็นต้องจาก ทั้งๆ ที่ยังรัก
เพราะความอดทนกำลังจะหมด
มันยากที่จะเก็บซ้อน ความเจ็บเอาไว้
แต่ไม่ยากที่จะเก็บซ้อนความอดทนไว้ภายใน...
เพราะ...ถ้าเลือกที่จะรักต่อไป
ก็ยิ่งรู้สึกเจ็บมากขึ้น

ทางเลือกที่ดีที่สุด...อาจไม่สวยงามนัก
แต่จากกันตอนยังรัก...ดีกว่าเกลียดกันแล้วค่อยจาก  
การลาจากในวันนี้...อาจทำให้เข้มแข็งและพร้อมจะมี...
รักครั้งใหม่ที่สดใสกว่าเดิมก็ได้ ...มิใช่หรือ...

คนที่ไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นของเรา

มีบางครั้ง... ที่ชีวิตเราเกิดรู้สึกประทับใจใครสักคน
ในเวลาที่เราไม่อาจสามารถทำอะไรได้
แม้มันเป็นเรื่องน่าเสียดาย... เพราะว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ที่เราจะพบใครคนหนึ่ง ที่สามารถตอบตัวเองได้ว่า... เป็นคนที่ตามหามาตลอด
และมันก็ยากพอๆ กับการ ตัดใจ...

"ความรัก" เป็นความรู้สึกที่บางครั้งอยู่นอกเหนือการควบคุมของความคิด

แต่ขณะเดียวกัน การแสดงออก และการกระทำต่างๆ นั้น
กลับต้องใช้หัวใจและสมองไปพร้อมๆ กัน

หัวใจ... จะคอยบอกเราว่ารักได้ เพราะมีสิทธิ์ที่จะรัก
สมอง... จะบอกว่ารักและแสดงออกได้แค่ไหน
"คนบางคนเกิดมาเพื่อให้เรารัก แต่ไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นของเรา"



ทำได้ไหม... รักในแบบไม่เรียกร้อง
ไม่ต้องการอะไร
รักเพราะรู้สึกรัก...  เพราะว่ารักเต็มตื้นอยู่ในหัวใจ
ปล่อยให้คนที่เรารักมีชีวิตของเขา...
...อยู่บนเส้นทางของเขา... กับคนของเขา

ในขณะที่ความรักของเราก็ดำเนินต่อไป
ให้ความถูกต้องยิ่งใหญ่อยู่ในสมอง
ให้ความรักงดงามอยู่ในหัวใจ...

... ตลอดไป... 

อย่า! ได้ทำแบบนี้กับคนที่คุณไม่คิดอะไรด้วย

ไม่ว่าคุณจะมีใครแล้วหรือไม่
อย่าได้ทำแบบนี้กับคนที่เราไม่ได้คิดอะไรด้วย ไม่ว่าจะเป็น...

โทรหา เวลาดึกๆ เพราะเวลานี้มีไว้ให้คนพิเศษเท่านั้น
ดังนั้นขอร้องคุณ อย่าโทรมาบ่อยๆ ครั้งละนานๆ
เพราะไม่งั้นคนรับสายจะพาลคิดเข้าข้างตัวเองไปใหญ่

อย่า! โทรหา เพื่อร้องเพลงให้ฟัง และให้เราช่วยร้องด้วย
ถ้าเขาถามว่า โทรไปร้องเพลงให้คนอื่นฟังบ่อยเหรอ
อย่า! ตอบว่า . . . "เปล่า เราโทรมาร้องให้เธอฟังคนเดียว"

อย่า!เล่าเรื่องราวครั้งก่อนกับแฟนคนเก่า
และอย่า!พูดว่าตัวเองเหงา . . .
อยากมีใครสักคนให้ได้ยิน เพราะคนฟังอาจจะอยากเป็นคนๆ นั้น       

อย่า!บอกว่า ชอบทำขนม
และเมื่อเขาขอให้ทำให้ทานบ้างก็ อย่า!ตอบว่า "ได้"
เพราะสำหรับคนที่ได้ฟังแล้ว
การมีใครสักคนทำขนมให้ทานมันไม่ได้แปลว่า . . .
เพื่อนธรรมดาๆ สักคนแล้ว

อย่า!ร้องไห้ให้เห็น หรืออย่างน้อยก็อย่าทำเสียงให้เข้าใจว่า . . .
คุณกำลังร้องไห้เสียใจอยู่ เพราะไม่งั้นเขาจะอ่อนแอ
และอยากจะช่วยคนที่กำลังอ่อนแอ

อย่า!คุยโทรศัพท์ กับเขาคนนั้นถึงเช้า
ก่อนจะบอกอรุณสวัสดิ์ พร้อมกับราตรีสวัสดิ์
เพราะไม่งั้นก่อนนอนเขาจะคิดถึง และในฝันก็คงมีแต่ภาพคุณ

อย่า!พูดว่า อยากเจอ หรือถามว่าว่างวันไหน
เพราะทุกครั้งที่คุณบอกว่า อยากเห็นหน้า
เขาจะคิดว่า คุณคิดถึงเขา

อย่า! เดินเข้าไปใกล้ว อย่าแตะมือ และอย่าคล้องแขนเขา
เพราะมันจะทำให้เขาคิดว่า เขากับคุณเป็นคู่รักกันได้


ก่อนจะแยกกัน อย่า! ชวนเขาไปหาอะไรทาน
อย่า! ชวนเขาไปเดินดูของ
อย่า! แม้แต่จะให้เขาไปส่ง
เพราะเขาอาจจะหาทางกลับมาคนเดียวไม่ได้อีกแล้ว

>> อีกฟากหนึ่งของถนน <<

>> อีกฟากหนึ่งของถนน <<
 
ฟากหนึ่งของถนน
หญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่
เธออยากข้ามไปฝั่งตรงข้าม
ข้ามไปหาชายหนุ่ม
คนที่เธอคิดว่าเขามีความรักให้เธอ
แต่เธอไม่กล้าข้าม
เพราะครั้งหนึ่ง เธอเคยข้ามถนน
แล้วถูกชายหนุ่มคนหนึ่งขับรถชน
เธอเจ็บ...
เจ็บจนกลัว

อีกฟากหนึ่งของถนน

ชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่
เขาอยากข้ามไปฝั่งตรงข้าม
ข้ามไปหาหญิงสาว
คนท ี่เขาคิดว่าเธอมีความรักให้เขา
แต่เขาไม่กล้าข้าม
เพราะครั้งหนึ่ง เขาเคยขับรถ
แล้วชนหญิงสาวคนหนึ่ง
เขากลัว...
กลัวว่าจะเจ็บแบบนั้น

ทั้ง 2 ฟากของถนน

ความรัก มองเห็นคนทั้งสองอยู่
ความรัก มองเห็นความเจ็บและความกลัวของคนทั้งสอง
แปลง... กลับกลายเป็นกำแพง
สูง
ระฟ้า
หนา
ไม่มีใครเข้าถึง
ไม่มีประตู ไม่มีหน้าต่าง

ความรัก เฝ้ารอคนทั้งสองอยู่
รอวันที่กำแพงจะถูกทลายลง
พังทลายด้วยความรักของคนทั้งสอง